Усть-Колекъеган
Лесемы относящиеся к этому населённому пункту
| Слово | Транскрипция | Часть речи | Язык | Описание |
|---|---|---|---|---|
| ЙИСТÄ | jistӓ | гл. |
Ӛӈким пӛ лӫӽӓ кӫҷ отвәл; «Ӓл йисӓ, мӛтӓли мӛӈӓ йӫвӛл». И мама ему говорит: «Не плачь, кто-нибудь [страшилище] к нам придет». йисвӛл ‘плачет’ Ньӛӈӓли ҷӛкӛ сӫйӛӈкӛ йисвӛл.
|
|
| ЙӦӼЛИ | jӧχľi | сущ. |
Тӓрӛм йӧӽли. Сильный холод.
|
|
| ЙУӼНАТЫ | juχnatǐ | сущ. |
Мӓ лӫӽӓ лӓӽӛллим тим йуӽнаты. Я его поджидаю, вот с этой палкой.
|
|
| ЙӪӇÄН | jӫŋӓn | гл. |
Литӛ йӫӈӓн, там ӄанӈа йӫтӓ пӓни мӓнӓтӓм тьӛԓилӓ. Если захочешь есть, приходи к этому берегу и меня крикни.
|
|
| КƏ̈НВƏ̈ӼТƏ̈ТÄ | кӛнвӛӽтӛтӓ | гл. |
Кӛнвӛӽтӛтӓ масвәл. Надо поискать.
|
|
| КƏ̈СИЛТÄ | kӛsiltӓ | гл. |
Лӫӽ йӛӈк ӄанәӈ сәӽы кӛсилвӛл. Он по побережью бегает.
|
|
| КƏ̈ҶƏ̈ | kәčә | сущ. | Мӓ кӛҷӛнӛ питсуйәм. Меня недуг поразил.; Кӧтлам-кӫрлӓм кӛҷӛ тәӽы ӛнтӛ сӓтьвӛл. Исчезает усталость в руках и в ногах (букв.: руки=мои-ноги=мои больное место не чувствуется). |
|
| КАНƏӇ | k͔аnәŋ | сущ. |
Лӫӽ йӛӈк ӄанәӈ сәӽы кӛсилвӛл. Он по побережью (букв.: по краю воды) бежит.
|
|
| КӦРƏ̈ӼИЛƏ̈ТÄ | kӧrӛχilӛtӓ | гл. |
Наӽәрт кӧрӛӽилӛвӛлт. Шишки кедровые падают.
|
|
| КӦТ | kӦt | сущ. |
Кӧтə̈т руки. Кӧтӓм моя рука. Кӧтӓм пӛсӛс. Рука моя онемела.
кӧткӛ руки =дв.
Ни кӧткӛ ӓл оӽтыя пəнмын, ыл ымлəс. Женщина, сложив на колени руки, села.
Кӧtlam Руки=мои. 4) Кӧткӛн две руки Лӱкӛм, мӛннӛ номлы,
Йӛм кӧткӛн мӓнт тулӽән.
Тропинка моя, помнит меня.
Добрые руки вели меня в даль.
|
|
| КӦТ-КӨ̆Р | kӧt-kӫr | сущ. |
Кӧтлам-кӫрлӓм кӛҷӛ тәӽы ӛнтӛ сӓтьвӛл. Исчезает усталость в руках и в ногах (букв.: руки=мои-ноги=мои больное место не чувствуется).
|
|
| КӦТƏ̈ӼТÄ | kӧtӛχtӓ | гл. |
Эмтӛртнә, йөӽән'ә, урынә лонтә-вӓскӛт, тарӽәт, ӄөтӈәт лимин кӧтӛӽвӛлт, том мӛӽпӓ лӛӽӛлтылӓти. В кустах у озёр, речек и курей всё ещё по-летнему заливаются птицы, крякают утки, гогочут гуси, курлычут журавли и плачут лебеди (букв.: что-то делают), на юг лететь (собираются). Выйна титы кӧтӛӽвӛл. Назло так делает.
|
|
| КӦӼ | kӧχ | сущ. | Ӓй кӧӽ. Маленький камень. Кӧӽ ӄат йир. Каменная стена дома.; Кӧӽ кӧр. Железная печка. |
|
| КӦӼƏ̈Л / КӦӼƏ̈Ԓ | kӧχӛḷ | сущ. |
Тыӽ мə̈йи кӧӽə̈л. Дай чашку. Прасина Е.В. Кӧӽӛԓҷ. Чашки. Пӛсӓн оӽтынә кӧӽәԓӌ амәсвәлт. На столе стоят чашки.
|
|
| КӦӼРƏ̈М | kӧχrӛm | прил. |
Кӧӽрӛм йӛӈӄ Горячая вода. йӛӈк кӧӽрӛм, витрӓнӛ йӛӈк патәм. В чайнике вода горячая, в ведре холодная. Ҷайпутнә кӧӽрӛм йӛӊк. В чайнике горячая вода.
2) Кӧӽрӛм њоӽы ʽотварное мясоʼ
|
|
| КӦԒƏ̈К | kӧḷӛk | прил. |
Кӧлӛк тәӽы Открытое место, открытая местность.
|
|
| КӦԒƏ̈КƏ̈КИ | kӧḷӛkӛkи | прил. |
Лавка кӧлӛкӛки. Магазин открыт. Литӛ ӄат иттӛн лӓвӛт тяс моӌә кӧлӛкӛки. Столовая открыта до семи вечера.
|
|
| КӪТƏ̈РКИ | kӫťӛrki | сущ. |
Ӫкӫм пӛӽтӛ лэркив ҷӫн'ҷәӈ кӫтьӛркит пәсәнтәвәлт. Маленькие бурундуки с полосатыми спинками лущат шишки.
|
|
| ЛƏ̈ПƏ̈К | ḷӛpӛk | прил. | Лӛпӛк йӛй. Темная ночь.; Кӧмӛн ԓӛпӛк. На улице темнота. |
|
| ЛƏ̈ПƏ̈КƏ̈КИ | ḷӛpӛkӛki | нар. |
Ӄотлоӽ сäӈки, итӛм (итӛн) ԓ.ӛпӛкӛки. Днем светло, вечером темно.
|
|
| ЛОНТƏ-ВÄСКƏ̈Т | lontә-vӓskӛt | сущ. |
Эмтӛртнә, йөӽән'ә, урынә лонтә-вӓскӛт, тарӽәт, ӄөтӈәт лимин кӧтӛӽвӛлт, том мӛӽпӓ лӛӽӛлтылӓти. В кустах у озёр, речек и курей всё ещё по-летнему заливаются птицы, крякают утки, гогочут гуси, курлычут журавли и плачут лебеди (букв.: что-то делают), на юг лететь (собираются).
|
|
| ЛУЛПƏНЫТА | lulpәnǐta | гл. |
Лулпәныйа. Пой, вспой. Сӛмӓм лулпәнывәл. А сердце моё поёт.
|
|
| ЛУТТА | lutta | гл. |
Тӛтьйӓ, мес йӛӈк луты. Татьяна, молоко купи.
|
|
| ЛӨӇТАНТТА | lөŋtantta | гл. | Мальчик читает. Пәӽ лөӈтантәвәл.; Лөӈтанта. Читай. Мӓ нипик лөӈтанләм. Я читаю/прочитаю книгу. Ӄаӄыл нипэк лөӈтантәвәл. Его/её младший брат книгу читает. |
|
| ЛӪӼƏ̈Н | lӫχӛn | мест. |
Уӽəл ыл əсəлмин, лӫӽӛн мӓнт ӄолəнтəвəл, сӱӈк лимӛ виньмӛӆ ос виӆӆӓ ҷӛкӛ пӛӽтӓӽ кӛлӛс. Он слушает, опустив голову, и его смуглое сухощавое лицо кажется еще темнее.
|