Корлики
Лесемы относящиеся к этому населённому пункту
| Слово | Транскрипция | Часть речи | Язык | Описание |
|---|---|---|---|---|
| КӦРМƏ̈ХЛИЛТÄ | kӧrmӛꭓliltӓ | гл. |
Кӧрмӛхлиллӛм тӛхӛпӓ-тахəпа. Катаюсь туда-сюда (по земле).
|
|
| КӦСКÄ | kӦSKÄ | сущ. |
КӦскӓм ливӛл. Моя кошка кушает. Нәстасьйа кӧскӓ тәйа=вәл. У Насти есть кошка. Кӧскӓн нәрве оӽтынә әлавәл. Кошка твоя на постели лежит (спит).
|
|
| КӦТ | kӦt | сущ. |
Кӧтə̈т руки. Кӧтӓм моя рука. Кӧтӓм пӛсӛс. Рука моя онемела.
кӧткӛ руки =дв.
Ни кӧткӛ ӓл оӽтыя пəнмын, ыл ымлəс. Женщина, сложив на колени руки, села.
Кӧtlam Руки=мои. 4) Кӧткӛн две руки Лӱкӛм, мӛннӛ номлы,
Йӛм кӧткӛн мӓнт тулӽән.
Тропинка моя, помнит меня.
Добрые руки вели меня в даль.
|
|
| КӦТ ЙӪТ | kӧt jӫt | сущ. |
Кӧт йӫт кӛҷӛки. Плечевой сустав болит.
|
|
| КӦТ ПƏНТА | kӧt pәnta | гл. |
Ими кӧт пәнвәл. Женщина расписывается.
|
|
| КӦТ-КӨ̆Р | kӧt-kӫr | сущ. |
Кӧтлам-кӫрлӓм кӛҷӛ тәӽы ӛнтӛ сӓтьвӛл. Исчезает усталость в руках и в ногах (букв.: руки=мои-ноги=мои больное место не чувствуется).
|
|
| КӦТƏ̈ӼТÄ | kӧtӛχtӓ | гл. |
Эмтӛртнә, йөӽән'ә, урынә лонтә-вӓскӛт, тарӽәт, ӄөтӈәт лимин кӧтӛӽвӛлт, том мӛӽпӓ лӛӽӛлтылӓти. В кустах у озёр, речек и курей всё ещё по-летнему заливаются птицы, крякают утки, гогочут гуси, курлычут журавли и плачут лебеди (букв.: что-то делают), на юг лететь (собираются). Выйна титы кӧтӛӽвӛл. Назло так делает.
|
|
| КӦТЬ | kӧť | сущ. |
Мӛӽ лӧӈкӛр. Ə̈ԓԓӛ кӧть. Большой барсук.
|
|
| КӦХРƏ̈М | köӽrӛm | прил. |
Мӓ кöхрӛм қул лилӛм. Я ем вареную рыбу.
|
|
| КӦӼ | kӧχ | сущ. | Ӓй кӧӽ. Маленький камень. Кӧӽ ӄат йир. Каменная стена дома.; Кӧӽ кӧр. Железная печка. |
|
| КӦӼƏ̈РТƏ̈ | kӧꭓӛrtӛ | прил. |
Кӧӽӛртӛ лөӽйӛӈк. Кипящий бульон.
|
|
| КӦӼƏ̈РТƏ̈ТÄ | kӧγәrtәtӓ | гл. |
Ит мӛӈ ӄул кӧӽӛртӛлӫӽ. Сейчас мы рыбу варим.
|
|
| КӦӼРƏ̈МТÄ | kӧꭓrӛmtӓ | гл. |
Қулы пут кӧӽрӛмӛс. Котел с рыбой закипел.
|
|
| КӦӼӃАТ | kӧχk͔at | сущ. |
Кӧӽӄат ваҷнә вәлвәл. Тюрьма в городе находится.
|
|
| КӦԒƏ̈К | kӧḷӛk | прил. |
Кӧлӛк тәӽы Открытое место, открытая местность.
|
|
| КӦԒƏ̈КƏ̈КИ | kӧḷӛkӛkи | прил. |
Лавка кӧлӛкӛки. Магазин открыт. Литӛ ӄат иттӛн лӓвӛт тяс моӌә кӧлӛкӛки. Столовая открыта до семи вечера.
|
|
| КӦԒƏ̈ККƏ̈ | koḷӛkkӛ | нар. |
Тиминт тәӽы вуләм, Сӱӈк юх сӓйӓ ләӈас, сәрняӈ ӄат оӽпыл кӧԓӛккӛ пунʼҷәс. И вижу (букв.: такое вижу), как Солнце заходит за деревья, открывает настежь двери своего золотого дома.
|
|
| КӦԒƏ̈ККƏ̈ ЙƏ̈ТÄ | kӧḷәkkӛ jӛtӓ | гл. |
Лӛӽ ким верӽӛлсӛт пӓни кӧԓӛккӛ йӛсӛт. Они уже проснулись и раскрылись.
|
|
| КӦԒƏ̈ӼТÄ / КӦЛƏ̈ӼТÄ | kӧlӛχtӓ | гл. |
Ма әпымпа кӧлӛӽлӛм. Я заеду к отцу.
|
|
| КӰЙ / КӪЙ | kӱj | сущ. |
Кӱйнӛ мӛнԓӛм, кӱй сиӽӛмӛтлим. По болоту пойду, болото обойду. Мӛӈ ӛӆӆə кӫйӓ ник выӽәлсөӽ. Мы выехали на большое болото.
|
|
| КӰЛТÄ | kӱltӓ | гл. |
Мӓ ӓԓӛӈ кӱлсӛм. Я рано встал. Сӱӈӄ кӱлвӛл. Солнце поднимается.
|
|
| КӪНЬҶТÄ | kӫṇčtӓ | гл. |
Мӓ уӽәм кӫнʼҷлӛм. Я чешу голову.
|
|
| КӪНҶИВ | kӫṇčǐv | сущ. |
Юӽ кӧнʼҷив. Деревянная расческа. Кӫнʼҷӓм ‒ моя расческа.
|
|
| КӪР | kӪr | сущ. | Кӫрäм. Мӓ кӫрӓм Моя нога. Кӫрӓм пӛсӛс. Нога онемела. Скакать на одной ноге. Ӛй кӫрнӛ воста.; Кӫрӽәл пунәӈәки пӓни пунләл пәнсытәӈәки, уӽәл ӛԓԓӛки. Её лапы=дв. мохнатые и покрыты перьями, голова огромная. |
|
| КӨРƏ | kǫrә | сущ. |
Ӄоӽән мӓнӓ вәлы көрә. Далеко я вижу деревню.
|