Чехломей
Лесемы относящиеся к этому населённому пункту
| Слово | Транскрипция | Часть речи | Язык | Описание |
|---|---|---|---|---|
| КӪРТÄ | kӫrta | гл. |
Кӫрсӛм йуӽ йоӽыта. Не могу наколоть дрова.
|
|
| КӪТƏ̈РКИ | kӫťӛrki | сущ. |
Ӫкӫм пӛӽтӛ лэркив ҷӫн'ҷәӈ кӫтьӛркит пәсәнтәвәлт. Маленькие бурундуки с полосатыми спинками лущат шишки.
|
|
| КӪӇҶ | kӫŋč | сущ. |
Ӄоӽ кӫӈҷ. Длинный коготь.
|
|
| ЛÄЛƏ̈МТА | lӓlӛmta | гл. |
Ӛӈким лӓлмӛс. Мама вздохнула.
|
|
| ЛÄРƏ̈Ӽ | lӓrӛꭓ | сущ. |
Әпым лӓрӛӽ самоӽ эйӛм кӧӽӛртӛс. Отец ерша сварил.
|
|
| ЛÄӼƏ̈РТ | lӓꭓӛrt | прил. | Мӓ лӓхӛрт ликӛрь тӓллӛм. Я тяжелые нарты тяну. Лӓӽӛрьт ӄырәӽ. Тяжелый мешок.; Лӓӽӛрт вəлта. Тяжело жить.; Кӧтнӓ илӛпӓ мӛнмин, тюмынт тәӽыя йӫвӛл, мӛли тәӽынә нөӽ лӫӽ лиӽӛртӓлӫӽ минʼӽӛлвӛл. Перебирая руками (букв.: руками вперед продвигаясь), достигала того места, где ветка под тяжестью её тела сгибалась. Мӓ лиӽӛртӓм Моя тяжесть. Лӛӽ лиӽӛртӓл Его/её тяжесть . Мӓ лӓхӛрт ликӛрь тӓллӛм. Я тяжелые нарты тяну. Информант:Прасин Аркадий Владимирович; 1970 г.р. 29.08.; с.Корлики,Нижневартовский район. |
|
| ЛÄӼМƏ̈ӼƏ̈Н | lӓꭓmӓꭓӛn | гл. |
Ӄамәԓӄыя лӓӽмӓӽӛн. Похож на жука.
|
|
| ЛƏ̈ПƏ̈К | ḷӛpӛk | прил. | Лӛпӛк йӛй. Темная ночь.; Кӧмӛн ԓӛпӛк. На улице темнота. |
|
| ЛƏ̈ПƏ̈КƏ̈КИ | ḷӛpӛkӛki | нар. |
Ӄотлоӽ сäӈки, итӛм (итӛн) ԓ.ӛпӛкӛки. Днем светло, вечером темно.
|
|
| ЛƏ̈ӼƏ̈ЛТÄ | lӛχӛltӑ | гл. |
Лонтәт лӛӽӛлсӛт. Гуси улетели.
|
|
| ЛƏВƏӼТА | lәvәꭓta | гл. |
Лулпәнә ләвәӽта. Шептать песню.
|
|
| ЛƏВАНЬТИ | ləvаńti | сущ. |
Йӛм қөросәв лəваньти. Красивая бабочка.
|
|
| ЛАВТƏӃ | lavtәk͔ | прил. |
Ими лавтәқ йивӛс верӛс. Бабушка сделала ровный вертел.
|
|
| ЛАХƏНТƏӃƏТА | lаӽәntәk͔əta | гл. |
Рытна лахәнтəӄəвəл. Грести начал на обласе.
|
|
| ЛАӼТЫНТА | laꭓtǐnta | гл. |
Лаӽтынта. Глубоко нырнуть.
|
|
| ЛИЛ | lil | сущ. |
Лилим äйə̈ӽ йə̈с. У меня дух захватило.
|
|
| ЛИЛƏ̈ӇƏ̈КИ | lilӛŋӛki | прил. |
Лӫх лилӛңӛки. Он живой.
|
|
| ЛИНÄ | linӓ | мест. | Ӛйнӓм отлын вэрмин пырнә, ӛӈкитӛн линӓ тюты йӛӽиӽӛн: «Ит мӛнитӛн!» Когда (букв.: после, (когда) всё (то, что хотели) (букв.: эти вещи) сделали (букв.: сделав), мать им так говорит: «Теперь идите!»; Линӓ нянь мӛи. Отдай им хлеб. |
|
| ЛИСТÄН | listӓn | сущ. |
Яхнә листӓн кӧтӧӽ кӧтӓ ӛнтӛ мӛли. Человек человеку брусок из рук в руки не передает, такой обычай.
|
|
| ЛИӇКИНТÄ | liŋkintӓ | гл. |
Юхнә пӫрӫӆвейӛк ӆиӊкиӽсӛмин
амәсвәл. Трясогузка сидит на дереве и дразнится.
|
|
| ЛИӇКИТÄ | ľiŋkitӓ | гл. |
Лиӈкийи. Дразни.
|
|
| ЛОЙ | loi | сущ. |
Пəхали лой. Палец мальчика.
|
|
| ЛОНТƏ-ВÄСКƏ̈Т | lontә-vӓskӛt | сущ. |
Эмтӛртнә, йөӽән'ә, урынә лонтә-вӓскӛт, тарӽәт, ӄөтӈәт лимин кӧтӛӽвӛлт, том мӛӽпӓ лӛӽӛлтылӓти. В кустах у озёр, речек и курей всё ещё по-летнему заливаются птицы, крякают утки, гогочут гуси, курлычут журавли и плачут лебеди (букв.: что-то делают), на юг лететь (собираются).
|
|
| ЛОӼƏЛТА | loꭓәlta | гл. |
Мӓ нянь лоӽәлләм. Я жую хлеб. Пам лоӽәлвәл, ньӛӈи-ӄыит йӛм отнә лӓвтӛкӛвӛл. Траву жуёт, детишек вкусным кормит-поит.
|
|
| ЛУВ | luw | сущ. |
Мӓ лувәм. Моё весло. Лувән. Весло=твоё. Лувәл. Весло=его. Лувәл вэй төӽы морәмтыӽән. Черен весла переломился. Большое весло. Ӛӆӆӛ лув.
|